تفسیر آیات:

(21) شراب طهور: درست است که در لابه لای نعمتهای نیکوکاران در بهشت، سخن از نوشیدنی های گوارا به میان آمده؛ ولی میان آنها و آنچه در این آیه آمده، فرق بسیار است.از یک سو در آنجا ساقی ، نوجوانان جاودانی بودند؛ اما در اینجا ساقی خداست.خداوندی که انسان را پرورش داده و او را در مراحل تکامل پیش برده تا به آخرین مرحله رسیده، اکنون نوبت اوست که ربوبیتش را به حد اعلی برساند و با دست قدرتش از جام شراب طهور، بندگان نیکوکارش را سیراب و سرخوش کند.از سوی دیگر، طهور به معنای چیزی است که هم پاک باشد و هم پاک کننده.به این ترتیب، این شراب، جسم و روح انسان را از هرگونه آلودگی و ناپاکی پاک می کند و چنان روحانیت و نورانیت و نشاطی به او می بخشد که وصفش در هیچ عبارتی نمی گنجد. در حدیثی از امام صادق(علیه السلام) در تفسیر این آیه می خوانیم:«آنها را از همه چیز به جز خداوند پاک می کند.» پرده های غفلت را می درد، حجاب ها را از بین می برد و انسان را شایسته ی حضور دائم در جوار قرب خدا می کند.

(22) نعمتها و مواهب بی نظیر بهشتی جزای سعی ابرار است چون خدا شکرگزار سعی مقبول ابرار است.

(23)به سه تأکید پی در پی مسلم می سازد که قرآن سحر و افتراء نبوده و از مداخله ی شیطان و نفسانیات به دور می باشد.

(24) حال که معلوم شد نازل کننده ی قرآن خداست و احکام آن، احکام پروردگار است پس بر تو واجب است در برابر احکام قرآن و تبلیغ و اجرای آنها صبر کنی و از موانع و مشکلات نهراسی و اگر گنهکار یا کافری تو را به گناه دعوت کرد نباید اجابت کنی چون کار مخالف حکم پروردگار است.

(25) صبر در برابر هجوم مشکلات عظیم کار آسانی نیست تنها با کسب نیرو و امداد از خدا می توان بر آنها غلبه یافت و این آیه و آیه ی بعدی این حقیقت را گوشزد می کند.

(26) ذکر(آیه ی قبل)، سجده و تسبیح نیروی لازم و قدرت معنوی و پشتوانه ی کافی ر برای مبارزه با مشکلات فراهم می آورد به شرطی که به طور مداوم به جا آورده شوند.

(27) چرا پیامبر نباید تحت تأثیر آثم و کفور واقع شوند چون افق دید آنها تا همین لذایذ و شهوات دنیوی است و روز قیامت را به دست فراموشی سپرده و چنین روزی را که از نظر مجازات و رسوایی سنگین است به پشت سر انداخته اند.

(28) آیا این گروه کافر و گنهکار نگذاشتند اراده ی خدا در عالم به کرسی بنشیند و با اینکه خدا می خواست اینه ایمان بیاورند و اطاعتش کنند اما چنین نکردند هرچه باشد ما آنها را خلق کردیم و پیوند و اتصال هایشان را محکم کردیم و هروقت بخواهیم این پیوند را گسسته و مردم دیگری به جای آنان می آوریم پس چگونه ایشان می توانند خدا را عاجز کنند به علاوه به کافران هشدار می دهد که به نیروی خود مغرور نشوند زیرا اینها را خدا به آنها داده و هر زمان بخواهد به سرعت باز پس می گیرد.

(29) وظیفه ی ما نشان دادن راه و مسیر سعادت انسان است و اجبار در انتخاب و تحمیل ایمان به عهده ی ما نیست بلکه انسان خود باید با اراده و اختیار تصمیم بگیرد و به سوی خدا حرکت نماید.

(30) اگرچه خدا راه را نشان می دهد و بنده در عملش آزاد است و فعل او اختیاری است اما اختیار داشتن بنده دست خود او نبوده و اختیاری نیست بلکه وابسته به مشیت خداست و اوست که خواسته تا انسان به طور اختیاریعمل نماید پس نه کفار و نه هیچ کس نباید خیال کند که در خواسته ی خود مستقل است یا می تواند خدا را به ستوه درآورد بلکه علم و حکمت خدا ایجاب می کند که بندگانش را در پیمودن راه کمال آزاد بگذارد و از تحمیل خیر و شر به آنان پرهیز نماید و الّا رشد و کمال و بهشت و جهنم و معاد و نبوت و خلاصه همه چیز بیهوده می شد.

(31) خدا هرکس را بخواهد داخل در رحمت خود می کند اما کسانی را در رحمتش داخل می کند که ایمان آورده و تقوی  پیشه کرده اند و برای اهل ظلم(آثم و کافر) عذاب دردناکی فراهم کرده است پس خدا با علم و حکمتش با هریک از انسانها طوری عمل می کند که شایسته ی آن هستند.

 خدایا!