تبليغاتX
شراب طهور
آیات16 الی 20 سوره انسان جمعه سیزدهم مهر 1386 15:13
                       

                           **بنام او که انسان را آفرید از هیچ**

 

**اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَیطانِ الرَجیم**

(16) قَواویرَامِن فِضَّةٍ قَدَّروها تَقدیراً

(17) وَ یُسقَونَ فیها کَأساً کانَ مِزاجُها زَنجَبیلاً

(18)عَیناً فیها تُسَمّی سَلسَبیلاً

(19) وَ یَطوفُ عَلَیهِم وِلدانٌ مُخَلَّدونَ اِذا رَأَیتَهُم حَسِبتَهُم لؤلؤاً مَنثوراً

(20) وَ اِذا رَاَیتَ نَعیماً وَ مُلکاً کَبیراً

 

 

**I seek refuge the Allah from the Evil one,the Rejected**

(16) Crystal-clear, made of silver, they will determine the      measure there of (according to their wishes)

  (17) And they will be given to drink there of a cup (of wine) mixed with      Zanjabil

(18) A Fountain there, called Salsabil                                                     

(19) And round about them wilt (serve) youths of perpetual (freshness); If thou seest them, thou would st think them scattered pearls

        (20) And when thou lookest, it is there thou wilt see a Bliss

and a Realm Magnificent

 

 

 **پناه می برم بر خدا از شر شیطان رانده شده**

 

(16) ظرفهای بلورینی از نقره، که آنها را به اندازه ی مناسب آماده کرده است.

(17) و در آنجا جام هایی سیراب می شوند که لبریز از شراب طهوری آمیخته با زنجبیل است.

(18) از چشمه ای در بهشت که نامش سلسبیل است.

(19) و بر گردشان(برای پذیرایی) نوجوانانی جاودانی می گردند که هرگاه آنها را ببینی گمان می کنی مروارید پراکنده اند.

(20) و هرگاه که آنجا را ببینی نعمتها و ملک عظیمی را می بینی.

 

*کلمه ی "قواریر" در این آیه بدل است از "قواریر" در آیه ی قبلی.و بعضی گفته اند:منظور از نقره ای بودن قواریر تشبیه ظرفهای بهشتی است، که از نظر صفا و زیبایی مانند ظرف نقره است نه اینکه حقیقتاً از جنس نقره باشد.بعضی هم احتمال داده اند که کلمه ای در آیه حذف شده باشد و تقدیر آن "قواریر من صفاء الفضه" باشد.

 

"قدروها" به همان طایفه ی ابرار برمی گردد. منظور آن است که ظرفهای غذا و شراب را خود ابرار بر طبق میل خود اندازه گیری می کنند، از غذل و شراب هر مقداری که بخواهند استفاده می کنند، ظرف آن غذا و شراب را هم به اندازه ی همان مقدار طعام و شراب اندازه گیری می کنند و خلاصه چیزی از غذا و شرابشان در ظرف زیاد و کم نمی آید.آیات شریفه ی "لهم ما یشاون فیها" و "یفجرونها تفجیرا" نیز به این معنا اشاره دارد.

البته احتمال هم دارد که ضمیر به خدمتگذاران طوافگر برگردد و مراد این باشد که خدمتگذاران ظرفهای غذا و شراب را به آن مقدار که غذا و شرابی که ابرار احتیاج دارند اندازه گیری می کنند و در نتیجه چیزی از غذا و شرابشان در ظرفها نمی ماند و کم هم نمی آید.

بعضی از مفسرین گفته اند:در عرب مرسوم بوده که از زنجبیل به عنوان عطر و بوی خوش استفاده می کرده اند و آن را در جام نوشیدنیها می ریختند. در این آیه هم به ابرار وعده داده شده که زنجبیل بهشتی را که پاکیزه تر و خوشبوتر است در جام شرابشان می ریزند.

کلمه ی "سلسبیل" به معنای آبی سبک و لذیذ و برنده است.

یعنی فرزندان بهشتی پیرامون ابرار طواف می کنند که همیشه طراوت و خرمی جوانی و زیبایی منظر را دارند.ولی بعضی گفته اند:"ولدان مخلدون" به معنای جوانانی است که گوشواره ی معروف به خلده را به گوش دارند و منظور از اینکه فرمود:تو گمان می کنی که لؤلؤ منثورند؛ این است که آن خدمتگزاران آنقدر صفای لون دارند و آنقدر چهره هایشان نورانی است که نور رویشان به روی یکدیگر می تابد، تو گویی در مجالسی که ایشان خدمت می کنند لؤلؤ نثار کرده اند.

"ثم" با فتحه ظرف مکان است به همین دلیل بعضی گفته اند که: "رأیت" اولی به این معناست که اگر چشم خود را به آنجا یعنی به بهشت بیفکنی در آنجا نعیمی می بینی که با زبان قابل وصف نیست و ملک کبیری می بینی که با هیچ مقیاسی نمی توان تقدیرش کرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خدایا! تو ماه رمضان را از خالص ترین وظایف، و واجب های ویژه، قرار دادی و از ماههای دیگر، ممتاز گردانیدی و از همه ی زمانها و روزگاران برگزیدیو با فرستادن قرآن و نور هدایت، آن را بر همه ی اوقات سال، برتری دادی و ایمان را در این ماه چندین برابر، و روزه داری را واجب، و شب زنده داری را دلپسند گردانیدی و شب قدر را که بهتر از هزار ماه است، بزرگ داشتی.

خدایا! ما اهل آشنای این ماهیم؛ ماهی که ما را به آن بزرگ بخشیدی و آنگاه که شوربختان، منزلت آن را نمی دانستند، ما را به درک جایگاه آن موفّق کردی.

خدایا! گناه کوچک یا بزرگی را که در این ماه به آن نزدیک شدیم، یا از روی فراموشی به خویشتن ستم کردیم یا اینکه به وسیله ی آن حریمی را شکستیم، پس بر محمد(ص) و خاندانش درود فرست و به ستّاریت خود ما را بپوشان و به عفو خود از ما درگذر و ما را در برابر دیدگان شماتت کنندگان قرار مده و زبان طاعنان را بر ما مگشا و ما را در سایه ی لطف و مهر بی پایان خود و احساس کاستی ناپذیرت به کاری وادار که مایه ی ریزش و آمرزش هرچه که از ما نمی پسندی باشد.

خدایا! گناهان آشکار و نهان ما را بیامرز...

«صحیفه ی سجادیه»

 

امیدوارم که خدا جون خوب و مهربون در این شبهای عزیز که گذشت گناهان همه ی بنده هاشو بخشیده باشه و ما بنده ها هم حواسمونو جمع کنیم که دیگه اشتباهات گذشته رو تکرار نکنیم و  بیایم قدر این تولد دوباره رو بدونیم و برای بهتر شدن دوباره سعی خودمون روبکنیم راستی دوستای خوبم تولدتون مبارک...

 

التماس دعا

دست حق به همراتون

 

 

نوشته شده توسط فاطمه | موضوع: | لینک ثابت |